Двойчы збягаў на фронт - Глусчане <!--if()-->- <!--endif--> - Артыкулы - Glusk Online HTML clipboard
Меню сайта

    Форма ўвахода
    Логин:
    Пароль:
    Катэгорыі
    Экономика [15]
    Общество [39]
    Сельское хозяйство [2]
    Здравоохранение [1]
    Образование [3]
    Культура [11]
    История [39]
    Kомитет самоуправления [59]
    Глусчане [32]
    Выборы - 2010 [1]
    Холокост. Трагедия евреев местечка Глуск [6]
    Пошук
    Апытанне
    Адкуль, зямляк?
    Всего ответов: 362
    Архіў
    Архіў навін 2009 г.
    Архіў навін 2008 г.
    Архіў клуба выбаршчыкаў 
    Комитет самоуправления 
    Фотаархіў 
    Часовы архіў 
    Старая гасьцеўня
    «Глуская панорама»
     
    Статыстыка

    Онлайн всего: 1
    Гостей: 1
    Пользователей: 0

      
    Четверг, 29.07.2010, 21:46
    Вы вошли как Гость  | RSS
    Главная | Регистрация | Вход
    Glusk Online
     

    Главная » Статьи » Глусчане

       

    Двойчы збягаў на фронт

     

    - Ветэран Вялікай Айчыннай вайны, былы танкіст, маёр у адстаўцы Васіль Ваўчок з Краснага Маладзечанскага раёна ў свае 86 гадоў вядзе актыўны лад жыцця. У сваёй невялічкай сажалцы разводзіць карасёў, а за хлебам у магазін ездзіць на мапедзе.

    Ветэрану Вялікай Айчыннай вайны Васілю Ваўчку, які жыве ў мястэчку Краснае, ніхто не дае 86 гадоў. Кажуць, што выглядае на 75. "У 75 я яшчэ падбрыкваў, а цяпер хаджу на мыліцах”, – усміхаецца Васіль Антонавіч. Хітрыць былы танкіст. Першым тэлефонным званком дома мы яго не засталі. Паехаў у магазін. На мапедзе...

    Збегчы ў армію 15-гадовы Вася Ваўчок збіраўся яшчэ ў 1938 годзе, скончыўшы восем класаў школы ў родным горадзе Глуску, што на Палессі. Але здзейсніў свой намер толькі ў студзені 1942 года, калі вучыўся ў авіяцыйным вучылішчы ў крымскім горадзе Кача.

    Кіраўніцтва вучылішча адмовілася адправіць хлопца на вайну. Два лісты, напісаныя Сталіну, плёну таксама не далі. І тады Васіль Ваўчок збег на таварным цягніку ў Маскву, бліжэй да фронту. У сталіцы яго сустрэў ваенны трыбунал. Старшага сяржанта, які хацеў абараняць радзіму, за ўцёкі з вучылішча абвінавацілі... у дэзерцірстве. Прысуд – сем гадоў выпраўленчых лагераў. Пакаранне адразу замянілі на службу ў штрафным батальёне. Потым штосьці наблыталі з размеркаваннем, і Васіль апынуўся ў інжынерна-міннай роце пятага танкавага корпуса на Заходнім фронце.

    Мінёрам праслужыў да мая 1943 года. Потым – танкавае вучылішча пад Ташкентам. На фронт вярнуўся ў канцы 1944 у званні малодшага лейтэнанта.

    Камандзір танка Васіль Ваўчок удзельнічаў у баях ва Усходняй Прусіі. У сакавіку 1945 у горадзе Пірытс гарэў у падбітым танку, быў паранены ў руку. Цудам выратаваўся і трапіў у шпіталь. Адтуль зноў збег на фронт, які стаяў ужо ў Берліне. Удзельнічаў ва ўзяцці нямецкай сталіцы.

    У Красным Васіль Антонавіч з жонкай Раісай Сямёнаўнай жывуць ад 1956 года пасля накіравання капітана Ваўчка ў мясцовую вайсковую часць. У 1971 пабудавалі ўласны дом. Цяпер маюць двух сыноў, дзвюх унучак і праўнучку.

    На кіцелі маёра ў адстаўцы Васіля Ваўчка – толькі баявыя ўзнагароды: два ордэны Айчыннай вайны першай і другой ступеняў, ордэн Чырвонай Зоркі, два медалі "За баявыя заслугі”, медалі "За ўзяцце Берліна”, "За вызваленне Варшавы” і "За Перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941-1945 гг.”. Юбілейных узнагарод у ветэрана не злічыць.


    Сяргей ЗЯНЬКО

    "Рэгіянальная газета»

    15.05.2009

     


     

     


    Источник:
    Категория: Глусчане | Добавил: Vladmin (02.07.2009)
    Просмотров: 132
    Всего комментариев: 0
    Имя *:
    Email:
    Код *:

    Copyright Glusk Online © 2010  При использовании материалов ссылка на сайт  Glusk Online  www.gluskonline.net  обязательна